´Solitudes´ is een humoristisch en ook tragisch verhaal over de eenzaamheid en het onvermogen van een familie om normaal te communiceren. De hoofdpersoon voelt zich onbegrepen, zoals veel oudere mensen. Het leven is voor hem een wachtspel geworden, daarom richt hij zich nu alleen nog maar op de eenvoudige dingen van het leven. Dingen die zo simpel zijn dat iedereen om hem heen de waarde ervan schromelijk onderschat. Het buitengewone aan dit verhaal is dat de hoofdpersoon, ondanks zijn schijnbare gebrek aan prikkels om door te gaan, zich niet neerlegt bij zijn situatie. In plaats van zich terug te trekken, weigert hij zijn kleine wensen op te geven en vecht hij door; met zijn eigen vastberadenheid en waardigheid. Dat leidt tot lachen, irritatie onbegrip en…
“De situaties waarin de personages verzeild raken ons…de fouten die ze maken zijn herkenbaar en hun lot boeit ons. Soms proberen we te raden wie welke rol speelt, maar dat doet er nauwelijks toe. Het essentiële is het ritme van de voorstelling en de emotionele intensiteit van hun inspanningen… De hele show wordt gekenmerkt door een lichtende gevoeligheid.” (El País)
